donderdag 6 augustus 2009

Woodstock

Gisterennacht was het slapen weer niet weggelegd voor mij. Het was ten eerste te benauwd en tweede heb ik gewoon insomnia. Na Scrubs, Frasier en Friends te hebben gekeken, begon ik met zappen. Normaal gesproken eindig ik dan bij NGC of Discovery Channel. Er is altijd wel iets interessants te zien daar. Dit keer bleef ik bij Canvas haken. Er was namelijk een documentaire over Woodstock. Je weet wel, die immense hippie feest.

Over een week of twee is het de veertigste anniversary van Woodstock. Het feest vond plaats op 15,16,17 augustus 1969. Ok, dat was dan even een korte inleiding voor de dummy’s (niet dat ik het wist hoor). Tot nu toe besefte ik niet hoe GROOT het feest was uitgepakt. Ik wist dat het dé meest spraakmakende was, maar dat er zó veel mensen waren (I'm tallking about 400.000 hippies). Het schijnt dat het in eerste instantie een evenement was voor ongeveer 20.000 bezoekers. Damn!

De documentaire bestond meer uit beeldmateriaal én de liedjes die gezongen werden. Ik volgde het niet op een scherpe manier, voor mij was het meer de beelden bekijken, wat overigens erg amuserend was. Echt de types die er rondliepen, shiiiaaaat. Anno 2009 wordt een persoon met een baard voor een terrorist aangezien, maar je wilt niet weten wat voor gozers er toen rondliepen. Hun baard, snor en onhygiënische uiterlijk werd met vrede geassocieerd (zie foto Canned Heat), terwijl ik nu niet eens ongeschoren durf te lopen als Turk omdat ik anders gelijk als terrorist aangezien kan worden (and boy do I hate shaving). Leefde ik maar in die tijden, lekker alles loslaten. Heerlijk. Dan zouden ze mij als een peace-loving dude zien, terwijl ik nu als een potentiële Mohammed B aangewezen kan worden. Bummer! Iedereen zag er trouwens uit, net alsof ze allemaal uit de serie Roseanne kwamen. Ook de artiesten. Nu hebben we allemaal van die smooth gozers en vrouwen, die vooral een sexappeal hebben of een symbool van perfectheid uit moeten stralen. Toen had je artiesten die er uitzagen als mijn oom, mijn vader, mijn buurman, Kees en Piet.

Naast het merendeels uitzenden van beeldmateriaal, hadden ze zo nu en dan ook wel een interview met de bezoekers van het feest. Zo spraken ze een meisje en een jongen aan. Even een verkorte synopsis (ja, dubbelzegging). De vraag was ongeveer "So are you a couple, do you love him?". Het antwoord van het meisje ongeveer "I know him for 5 months now, we like each other a lot, we bone each other yeah, but we're not in love or something". Hoezo hippie?

Een andere opmerkelijke figuur: Het regende pijpenstelen in Woodstock, dus alles was nat, modderig en dergelijke (is te zien aan de beelden). Terwijl de cameraman de menigte aan het filmen is, komt er een Cody Chesnutt/Lenny Kravitz-type aanlopen naar de camera en begint zijn ergernis te uiten. Zijn ultieme theorie. Ik parafraseer: ,,De regering wil niet dat wij voor vrede uitkomen, daarom hebben ze de wolken besproeid met zilveren spul, waardoor het begon te regenen. Heb je het niet gezien, er kwamen regelmatig vliegtuigen langs". Tuurlijk dude =D.

Een paar andere noemenswaardige dingen die ik heb gezien (ik heb alleen het eerste uur bekeken, het duurde daarna nog een uur of twee volgens mij): Zangers gooiden blikjes bier naar het publiek. Geen lege blikjes, nee. Freaking volle blikjes. Want, natuurlijk ging het om peace en het delen van alles. Jesus, volle bier blikjes. Hij gooide ze ook niet onderhands ofzo, maar gewoon een pitcher's-worp. Het verbaasd mij dat er maar 2 mensen zijn dood gegaan in die 3 dagen (één aan overdosis heroïne en één omdat hij in slaap was gevallen en er een tractor over hem heen is gereden..balen). Wat er wel heel knus uitzag, was dat echt IEDEREEN zijn bier en wiet aan het doorpassen was. Wat een solidariteit.

Hier een lekkere gitaar/bass lied van Ten Years After tijdens Woodstock. De lyrics zijn niet wow, but who cares.

1 opmerking:

Anoniem zei

Bedankt voor een interessante blog