woensdag 17 februari 2010

Gemeente Ersin Bakir

Ik had al in mijn eerdere post aangegeven dat ik het druk had, moe was etc. Nou dat blijkt ook wel eens op werk. Soms valt de communicatie en samenwerking tussen mijn hersenen en mijn mond weg. Net als bij een computer wanneer het geen verbinding tot stand kan brengen met een harddrive: "Kan geen verbinding maken met X:/.. Controleer of het schuif goed is geplaatst" o.i.d. Alles loopt dan vast en krijg je van die irritante error-meldingen (inclusief dat irritante toontje op Windows: *toenk*). Zo raak ik dus ook wel eens in de war als ik een telefoontje pleeg.

"Goedemiddag, u spreekt met gemeente Beverwijk van Ersin Bakir" was mijn blunder van vandaag. Was de gemeente Beverwijk maar van mij, maar dat is dus absoluut niet het geval. Dit was niet de eerste keer dat ik dit zei, het gebeurt wel vaker. Om de volgende redenen: (1) Soms bel je een persoon en blijf je aan de telefoon hangen terwijl de telefoon maar blijft overgaan. Op een gegeven moment geef je het eigenlijk al op, maar blijf je wachten op de voicemail. Op dat moment gaat mijn hersenen automatisch over naar de sluimerstand, ook net als bij een pc. (2) Soms wordt je onverwachts gebeld terwijl je bezig bent. Je geheugen raakt dan even oververhit.

Bij beiden ga je de domste zinnen gebruiken. Totaal geen opbouw, rangorde of logica. Je moet plots een zin uitspreken. Vaak is het steeds het zelfde wat je herhaalt, maar als je hersenen in een slaapstand verkeren (bij mij meer regel dan uitzondering) dan duurt het opstarten wat langer. Net als bij een Windows pc -oh yeah, keep bashing the Windows, Mac rocks. Zo goochelde ik vandaag dus de bovengenoemde geweldige zin. Dat was echter niet het enige. Ik belde de contactpersoon naar aanleiding van zijn aanvraag om hem iets te vragen. Logischerwijs keek ik op het aanvraagformulier wie ik belde en hoe deze persoon heette. Doch, wij zijn recent overgestapt naar nieuwe aanvraagformulieren die nog verwarder zijn dan het kapsel van Wilders. Ik las in de aanvraag dat de aanvrager een zekere mevrouw [achternaam] was. Na mijn geweldige openingszin, probeerde ik het weer te herstellen:
- Spreek ik met [achternaam]?

* Daar spreekt u mee (een mannenstem)

- Ik zocht naar mevrouw [achternaam], is zij misschien aanwezig?

* Er bestaat geen mevrouw [achternaam]

- Oh, dan lees ik dat waarschijnlijk verkeerd op de aanvraag (en ik kijk op dat ogenblik gelijk op het aanvraagformulier en ik zie idd dat het een mijnheer was).

Op dat moment raak je echt helemaal uit je verhaal. Hetgeen dat je gepland had om te vragen heeft totaal geen prioriteit meer, de focus is totaal verplaats naar mijn hysterische gelul. De persoon aan de overkant heeft ook zo een toon van "Dude, what the fuck?". Klote momenten zijn dat zeg. Vooral als er ook nog eens andere collega's tegenover je zitten. Niet dat zij het nooit doen, maar toch. Het is gelukkig nog wel altijd beter dan een totale black-out. Zeg maar een blauw scherm dat je krijgt op Windows. Waarbij het enige wat je nog kan doen ophangen is. Dat gebeurt me niet meer. Ooit toen ik nog als callcenter medewerker functioneerde gebeurde het regelmatig. Hup, een notitie er achter met "is niet geïnteresseerd in het product" en je was klaar. Dat doen we nu uiteraard niet meer.

Maar hé, hoe rete awesome zou het zijn als gemeente Beverwijk in mijn bezit was =D? Echt gepast voor een Turk ook. Samen met een oude vriend -die ik weer naar jaren spreek- door Beverwijk lopen en dan zeggen: "Burası benim işte" [= Ja, dit hier is van mij]. Zogenaamd op een heel bescheiden toontje, gevolgd door een hijsje aan m'n shag. Misschien nog even een kwat op de grond, die dan wordt getorpedeerd vanaf tussen mijn tanden (dun en langeafstands-). Oh, misschien ook nog even mijn balzak goed zetten, want die zit altijd verkeerd bij Turken (?). Ja, heel erg Turks. Een geweldige hekkensluiter zou dan zijn, om zogenaamd heel ontevreden te zijn over Beverwijk. Een ware Turk hemelt eerst zijn bezit op, waarna hij vervolgens zijn bezit grof uitscheldt en aangeeft dat hij het wil verkopen. "Satacam mna koyim burayı" [grof vertaald= Ik ga dit verkopen godverdomme]. Ja, zo doen wij het. Jammer dat ik slechts een werknemer ben van Beverwijk en niet de enige eigenaar =D.
.

4 opmerkingen:

Lô - Lâ zei
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
Mehmed zei

Whahahahaah killer topic dude ... Hahahaha Heerlijke zelfspot...

semuflax zei

Couldnt agree more with that, very attractive article

cheap clomid

Anoniem zei

test test test test test google