donderdag 13 mei 2010

Altruism vs Selfishness

Ik verkeer weer in een melancholische gemoedstoestand. Niet zo verrassend ook als je kijkt naar het tijdstip. Het is ook nog eens hemelvaart vandaag, mijn ziel zweeft driftig en droevig door de nacht. Tijd voor een reflectie en evaluatie. De ik-figuur is weer geconfronteerd met zijn angstgegner. Het borrelt daarom weer daar boven in mijn schedel. Komtiedanhè..

Every man must decide whether he will walk in the light of creative altruism or in the darkness of destructive selfishness.
-Martin Luther King, Jr.-

Is dit een dooddoener of waarheidsgetrouw? Het komt toch wel verdacht vaak voor dat het bijvoeglijk naamwoord "creative" vóór het woord "altruism", geswitcht moet worden met het bijvoeglijk naamwoord "destructive" vóór het woord "selfishness". Simpeler gezegd, de realiteit manifesteert zich eerder als "destructive altruism" en "creative selfishness".

In theorie zou altruïsme -een onbaatzuchtige toewijding aan anderen- het meest respect moeten verdienen. Het is in ieder geval eervol en moralistisch. Zoals Luther King het simplificeert zou het een verlichting moeten betekenen. Dé weg die men dient te volgen. Ironisch genoeg leidt altruïsme eerder tot darkness. Het kan vernietigend zijn; een onaangenaam resultaat voor zo een welwillendheid.

Iedereen verlangt naar toewijding van een ander. De ego staat daar wagenwijd voor open. Gelukkig zijn er mensen die graag een ander bevredigen, een toewijding tonen (altruism). Echter, komt het ook voor -thuis, op werk, in families, in relaties- dat de persoon die toewijding verwacht, zich niet aan zijn plicht houdt om hetzelfde te doen voor een ander (selfishness). Tot dusver hebben we het nog steeds over de twee wegen waar Martin Luther King het boven over had. De wegen "the light of creative altruism" en "the darkness of destructive selfishness".

Het probleem ontstaat wanneer de altruïst ondanks zijn keuze voor de verlichte weg, geen belonend tegenreactie krijgt. Hij mag dan zelf welwillend zijn in zijn onbaatzuchtige toewijding -waarbij hij de persoon tegenover zich probeert gelukkig te maken-, als dit niet wederzijds is kan zijn altruïsme "destructive" zijn voor zichzelf. Kortweg: Goed gedrag wordt niet altijd beloond met goed gedrag. Sterker nog, vaak is er sprake van onbewuste ondankbaarheid. Het welwillende altruïsme leidt daarom op een gegeven moment voor de altruïst tot "destructive altruism".

Martin Luther King noemt "selfishness" de vernietigende en donkere kant van de twee wegen. Wat we echter zien is dat deze egoïsme vaak leidt tot een totale controle over jouw eigen leven. Wat op zijn beurt weer leidt tot een evenwichtiger leven. Het is eerder "light" dan "darkness" waarin men verkeert. Je bent in ieder geval degene in het voordeel als jij als egoïst toewijding krijgt van de altruïst, waarbij het niet wederzijds is.

Martin Luther King's quote hoeft geen dooddoener te zijn, maar het is ook niet geheel waarheidsgetrouw. Het is eerder een utopische en vooral naïeve waarheid. Als iedereen zich hieraan zou houden, dan zou iedereen er baat bij vinden. Maar de menselijke ego(isme) heeft wel vaker bewezen veel sterker te zijn dan welk gevoel en uiting dan ook.

Afijn, het is weer een gedrag dat wij in balans moeten proberen te houden. Aftasten en vervolgens bijstellen van zulke gedragspatronen is zowat onmogelijk. Dan maar in een utopie geloven en het theoretisch juiste uitvoeren? Wie weet slaat daardoor karma eens toe in een positieve zin. Ja, dat gaan we gewoon doen. Nog een leuk nummer om de ziel gerust te stellen en dan slapen:



When the truth is found to be lies
And all the joy within you dies

Don't you want somebody to love
Don't you need somebody to love
Wouldn't you love somebody to love
You better find somebody to love
.
.

1 opmerking:

Mehmed zei

Zo wat ben jij een deep state of mind whahahah Die muziek. LOL LOL Love & Peace of the 60's dat waren nog eens ongecompliceerde tijden.